Μάθημα : Σχεδιασμός Εξωτερικών Χώρων Ι

Σχεδιασμός Εξωτερικών Χώρων Ι

DIAK115 - Δρ. Ελένη Τάτλα (υπεύθυνη μαθήματος), Δρ. Μαρία Μοίρα, Κωνσταντίνος Μπούρας

Περιγραφή Μαθήματος

Τίτλος μαθήματος: Σχεδιασμός Εξωτερικών Χώρων Ι
Υπεύθυνη μαθήματος: Ελένη Τάτλα
Κωδικός μαθήματος:
Τύπος μαθήματος: Συνθετικό
Κατηγορία μαθήματος: ΜΕ
Εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας: 4
Πιστωτικές μονάδες: 6
Τυπικό εξάμηνο διδασκαλίας: Ε


ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣ  ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 
Στόχος του μαθήματος είναι η υποστήριξη, καλλιέργεια και ανάπτυξη της ικανότητας των σπουδαστών να επεμβαίνουν και να διαμορφώνουν περιορισμένου μεγέθους ελεύθερους χώρους του αστικού περιβάλλοντος (πλατείες, πεζοδρόμους, εξωτερικούς χώρους κτιρίων, παραλίες), με έμφαση στην ιστορική-πολιτιστική τους ταυτότητα.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 
Ασκήσεις διαμόρφωσης εξωτερικών χώρων περιορισμένου μεγέθους. Συνεργασία με εικαστικά μαθήματα και με μαθήματα χωρικών κατασκευών. Στα πλαίσια: 
(α) του προσδιορισμού της ύπαρξης μέσα από την προβολή της στο παρελθόν, όπως προτείνει η  Φαινομενολογία (Heidegger, Gadamer) αφ’ ενός και 
(β) του προσδιορισμού της μέσα από κριτική θεώρηση του παρελθόντος, όπως προτείνει η  φιλοσοφία της Αποδόμησης (Derrida) αφ’ ετέρου, 
επιχειρείται διερεύνηση και έκφραση στη μορφή του χώρου:
(α) της σχέσης του σύγχρονου ανθρώπου με τη φύση. Ο ρόλος του θρησκευτικού μύθου στην οργάνωση του εξωτερικού χώρου στις παραδοσιακές κοινωνίες. Η ποσοτικοποίηση και ομογενοποίηση της φύσης κατά τη Νεωτερικότητα. Συνέπειες στην οργάνωση του εξωτερικού χώρου.
(β) της σχέσης του σύγχρονου ανθρώπου με την ιστορία του τόπου. 
(γ) σχέσεων ετερότητας και διαπολιτισμικότητας.
Η εναπόθεση των ιχνών του προβληματισμού των σπουδαστών στα πάρα πάνω θέματα στον ελεύθερο χώρο της πόλης, συνιστά το ζητούμενο του εργαστηρίου. 

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Εξοικείωση των φοιτητών στην διαμόρφωση ελευθέρων χώρων του αστικού περιβάλλοντος, με έμφαση στην ιστορική – πολιτιστική διάσταση τους διάσταση.

ΘΕΩΡΙΑ

Υπεύθυνη: Eλένη Τάτλα
Η θεωρία περιλαμβάνει σειρά διαλέξεων με τα πάρα-κάτω θέματα:

  1. Εισαγωγή
  2. Ο δημόσιος χώρος της πόλης ως μεταφορά του κοσμικού χώρου. Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη
  3. Ο δημόσιος χώρος της πόλης ως μεταφορά του κοσμικού χώρου. Μεσαίωνας και Αναγέννηση
  4. Ο δημόσιος χώρος της πόλης ως μεταφορά του κοσμικού χώρου. Νεώτεροι Χρόνοι
  5. Κήπος. Ο Παράδεισος και η μεταφορά του στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Το περιστύλιο στην Ελληνική και τη Ρωμαική κατοικία
  6. Κήπος. Ο Παράδεισος και η μεταφορά του στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Ο κήπος στα μοναστήρια του μεσαίωνα και ο κήπος στην Αναγεννησιακή βίλα
  7. Κήπος. Ο Παράδεισος και η μεταφορά του στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Νεώτεροι χρόνοι
  8. Ο μοντέρνος και ο σύγχρονος δημόσιος χώρος. Επαναπροσδιορισμός της σχέσης με τη φύση και την ιστορία. Ενότητα και συνέχεια ή απόσταση και ρήξη; Παραδείγματα
  9. Το Genius Loci και ο σύγχρονος δημόσιος χώρος. Η υπαρξιακή διάσταση της έννοιας του κατοικείν. Παραδείγματα
  10. Φύση, σύγχρονη τέχνη και δημόσιος χώρος. Land Art
  11. Φύση, σύγχρονη τέχνη και δημόσιος χώρος. Αισθητηριακή πρόσληψη και διαδραστικότητα.
  12. Φύση, σύγχρονη τέχνη και δημόσιος χώρος. Η έννοια του αστικού κενού (Terrain Vague)
  13. Συμπεράσματα, συζήτηση
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

Υπεύθυνη μαθήματος: Ελένη Τάτλα
Διδάσκοντες εργαστηρίου: Μαρία Μοίρα, Κωνσταντίνος Μπούρας


ΘΕΜΑ
Διαμόρφωση της πλατείας Δουρούτη στο Μεταξουργείο

ΣΚΟΠΟΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ
Ο σκοπός της επέμβασης είναι το να σημαδέψουμε το χώρο με τα ίχνη του προβληματισμού μας πάνω στα εξής θέματα:
α. Σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με τη φύση
Η Νεωτερικότητα ποσοτικοποίησε και ομογενοποίησε τη φύση ως αντικείμενο της επιστημονικής έρευνας. Έτσι δημιούργησε σχέση έντασης, αντίθεσης, εκμετάλλευσης ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση.
β. Σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με την ιστορία του τόπου
Ο άνθρωπος δεν υπάρχει ανεξάρτητα από τον τόπο ως συνάρτηση της χρονικότητάς του, δηλαδή της ιστορίας του με αυτή την έννοια.
γ.  Σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με άλλους πολιτισμούς
Η έννοια της διαπολισμικότητας αφορά το άνοιγμα και την προσέγγιση σε άλλες κουλτούρες.

Η επέμβαση μπορεί να εστιασθεί:
α. Στη σχέση των τριών θεμάτων ως αλληλεπιτιθέμενων διακριτών μεταξύ τους στρώσεων που απλά συνυπάρχουν (collage-montage), ή,
β. Στη σχέση των τριών θεμάτων μέσα από τη δημιουργία μιας μορφής που να επιδέχεται πολλές ερμηνείες.

ΜΕΘΟΔΟΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ
Η μέθοδος προσέγγισης περιλαμβάνει τις εξής φάσεις:
α. Επίσκεψη στο χώρο, λήψη φωτογραφιών, συγκέντρωση στοιχείων και πληροφοριών. Παρουσίασή τους στο εργαστήριο. Επίσης παρουσίαση μιας άλλης πλατείας ή ενός αστικού εξωτερικού χώρου της επιλογής των σπουδαστών.
β. Δημιουργία μικρής εικαστικής χωρικής κατασκευής με ευτελή υλικά, ως πρώτη έκφραση της ιδέας.
γ. Μεταφορά της ιδέας (και όχι της χωρικής κατασκευής καθ΄εαυτής) στον υπό διαμόρφωση χώρο, με τη βοήθεια σειράς προπλασμάτων. Σκίτσα, σχέδια κλπ θα λειτουργούν συμπληρωματικά ως προς τα προπλάσματα. Οι κλίμακες των προπλασμάτων θα είναι, ενδεικτικά, σταδιακά 1:400, 1:200, 1:100. Επίσης μικρότερες αν κριθεί απαραίτητο. 
Η τελική παράδοση περιλαμβάνει και τις τρεις πάρα πάνω φάσεις. Επίσης κάτοψη και δυο τομές σε 1:100, τοπογραφικό με χρώμα σε 1:200, προοπτικά, σκίτσα κλπ. Οι σπουδαστές θα δουλέψουν σε ομάδες δύο η τριών ατόμων. Η παρακολούθηση του εργαστηρίου από όλες τις ομάδες και όλους τους σπουδαστές  είναι απαραίτητη.

Ημερολόγιο

Προθεσμία
Γεγονός μαθήματος
Γεγονός συστήματος
Προσωπικό γεγονός

Ανακοινώσεις

Όλες...