Παρουσίαση/Προβολή

ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ-ΧΡΩΜΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

(DIAK122) - ΦΡΥΝΗ ΜΟΥΖΑΚΙΤΟΥ

Σχεδιασμός μιας εικαστικής πρότασης υπό μορφή εφήμερης χωρικής κατασκευής ή εγκατάστασης ή δράσης σε έναν χώρο μνήμης με αναφορά:

στο ιδιαίτερο συναισθηματικό φορτίο που αποπνέει ο χώρος, λόγω της ιδιαίτερης χρήσης του ή της ανάμνησης γεγονότων, προσώπων, ακόμα και προσωπικών βιωμάτων.
στις μνήμες, που συνειρμικά μπορεί να αναγείρει ένας χώρος με συγκεκριμένη λειτουργία ή τυπολογικά χαρακτηριστικά τα οποία σήμερα έχουν χαθεί.
στον τρόπο που βιώνουμε την μνήμη μέσα από ένα υπάρχον μνημείο στο χώρο αυτό.

Στο 3ο εξάμηνο Εικαστικών συνθέσεων, δίδεται έμφαση στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης του σπουδαστή,

στην εξέλιξη του προσωπικού τρόπου έκφρασης, αλλά και στην δυνατότητα έρευνας και συνεργασίας με

άλλους. Με έναυσμα την σημασιακή και τυπολογική διερεύνηση ενός τόπου-σημείου μέσα στην πόλη, το

μάθημα αναπτύσσεται με σύγχρονα εικαστικά εργαλεία και μορφές επέμβασης στον εσωτερικό ή εξωτερικό

δημόσιο χώρο. Μέσω αυτής της εξωστρεφούς διαδικασίας περιπλάνησης στο χαώδες αστικό τοπίο της Αθήνας, στόχος

του μαθήματος είναι η ανάπτυξη νέων δυνατοτήτων αίσθησης και επικοινωνίας του σπουδαστή-

σχεδιαστή με τον δημόσιο χώρο. Μέσω της έρευνας ενός τόπου-σημείου, οι σπουδαστές εξοικιώνονται με χωρικές έννοιες όπως ο

βιωματικός χώρος, η συλλογική και ατομική μνήμη, η απώλεια, η απουσία-παρουσία, το φαντασιακό στοιχείο, η μετάβαση, η

μετάλλαξη του αστικού τοπίου μέσα στον χρόνο, η ιστορική, προσωπική και συλλογική μνήμη.

Ο χαρακτήρας του μαθήματος είναι ερευνητικός και πειραματικός, ως εκ τούτου επιτρέπει στον κάθε

σπουδαστή μέσα από μια κοινή μεθοδολογική προσέγγιση, να ανακαλύψει προσωπικούς τρόπους

έκφρασης και επικοινωνίας.

Το μάθημα υποστηρίζεται από σειρά διαλέξεων- σεμιναρίων διαμορφωμένων σε ενότητες πάνω στο θεματικό άξονα: Χώρος-μνήμη-δράση.

· Ο χώρος ως φορέας παραγωγής άπειρων νοημάτων και σημασιών- Υποκειμενικότητα.
· Ο χώρος - μνήμης ως υποδοχέας συναισθημάτων, συνειρμών και βιωματικών διεργασιών.
· Η τέχνη ως γλώσσα συμβόλων και επικοινωνίας.
· Η λειτουργία μιας εικαστικής παρέμβασης ως καταλύτης κάθαρσης σε χώρους ιδιαίτερης φόρτισης.
· Η λειτουργία μιας εικαστικής παρέμβασης ως νοητική γέφυρα του παρελθόντος με το παρόν.
· Η μεταμόρφωση του χώρου σε ‘μνημείο-αντικείμενο’ ανάδειξης της μνήμης.
· Η αλληλεπίδραση του θεατή με τον χώρο-χρόνο μέσω της εικαστικής παρέμβασης και της κίνησης του σε σχέση με αυτή.
· Η διαφάνεια ως εργαλείο στην τέχνη και την αρχιτεκτονική
· Καταγραφή του βιωματικού χώρου και χρόνου.

BIΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Colin Rowe and Robert Slutzky, “Transparency” / Birkhäuser Verlag 1997.
The Drawing Book, a Survey of Drawing: the Primary Means of Expression, Tania Kovats, Black Dog Publishing 2007.
Carl Jung, “Ο άνθρωπος και τα σύμβολά του”, εκδ. Αρσενίδη,
Arthur C. Danto, Τι είναι αυτό που το λένε τέχνη, Μεταίχμιο ·
Cl Greenberg, Τέχνη και Πολιτισμός, εκδ. Νεφέλη 2007
Φρύνη Μουζακίτη Η Οπτική Γλώσσα στον Σύγχρονο Σχεδιασμό , εκδ. Οδυσσέας 2004
Robert Sokolowski, Εισαγωγή στη Φαινομενολογία (μετ.-σχόλια Π. Κόντος), Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών, Πάτρα, 2003
Michel Foucault, Περί αλλοτινών χώρων, 1984. Διαθέσιμο στον ιστότοπο: biennale1.thessalonikibiennale.gr/pdf/ MICHEL_FOUCAULT_HETEROTOPIAS_GR.pdf
M.Christine Boyer, The City of Collective Memory: Its historical imagery and architectural entertainments, Cambridge, MA and London: MIT Press,1996.
Maurice Halbwachs, , On collective memory, Chicago and London: The University of Chicago Press, 1992.
Andreas Huyssen, Twilight Memories: Marking time in a culture of Amnesia, New York: Routledge, 1995.
Aldo Rossi, Η Αρχιτεκτονική της πόλης, Θεσσαλονίκη: University Studio Press, 1991.

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015